نیر محمدی نیر محمدی
-
0
مهربانی و ملایمت، با خبر جور در نمی آید

مهربانی و ملایمت، با خبر جور در نمی آید

شنبه 25 بهمن 99

چه زیبا می شود، نَفَس ِ حیات آدمی، آن گاه که دیدگان کنجکاو و جستجوگر زیبایی های کم رنگ شده، و محو گشته در میان امواج بی مهری ها، نظاره گر نقش آفرینی های بی نظیر در دنیای انسانیت، مهربانی ها و ملایمت ها گردد و بال گرفتن روح بلند پرواز و سکوتِ قلب به احترام ایستاده را با تمام وجود لمس، و حس نماید و در میان موج ِ لبخند کودکان ِ چشم به راهِ مهر و عاطفه خود را گم کند و چیزی برای نوشتن و گفتن نداشته باشد..

امروز بعد از ظهر، از آن روزهایی بود که خواه، ناخواه چنین حس و حالی را مهمان هر دیده و دل مشتاق به نیکی، احسان و دنیای پاک ِ خوبی ها را بر رگ رگ وجودت حک می کرد و با پا گذاشتن بر هر اتاق و بخش رنگ گرفته با عطر مهربانی و ملایمت، می توانستی نقش تازه ای از زیبایی ها را بر بالِ فرشتگان بپاشی و رنگین کمانی از جنس ِ نایاب زیبایی ها را منعکس سازی... سخن طولانی نکنم، صحبت از بازدید از مکانی ایست که جنس اش، از جنسِ دنیای امروزی نیست و نمی توان آن را محدود به واژه های اندازه و وسعت ساخت. چرا که بارش رحمت و مهر بر آن جاری است و به قول رامین نوّابی؛ رئیس هیئت مدیره انجمن خیریه فرزندان رحمت و از گروه فوریت های پزشکی و آمبولانس یاران نوّابی ناجی تبریز «مهربانی و ملایمت با خبر جور در نمی آید».
 آری سخن از اولین مرکز خصوصی غیر انتفاعی، تنها مرکز شبانه روزی در کشور و تنها مرکز مجاز و دارای مجوز جنرال برای نگهداری کودکان بد سرپرست و بی سرپرست در آذربایجان شرقی است که نام اَش را «انجمن خیریه فرزندان رحمت» نهاده اند، محل و مأمنی امن برای کودکان کار - خیابانی اعم از؛ بدسرپرست، کرایه ای و نیازمند. مرکزی مزیّن به رنگ و بوی عشق، محبت و مهربانی، خلاقیت، ابتکار، پویایی ذهن و اندیشه متعالی برای پر نمودن خلأهای بی توجهی به وضعیت قربانیان طلاق، زهر نوشیدگان اعتیاد و طعم تلخ فقر و نداری...
اگر به دنبال وظایف اداری و تشریفاتی باشیم و سؤال کنیم، قطع یقین پاسخ خواهیم شنید که ساماندهی کودکان کار - خیابانی، یا بد سرپرست و نیازمند از وظایف ما نیست و این وظیفه بر دوش شهرداری، مرکز ۱۳۷ فوریت های شهرداری و نیروی انتظامی نهاده شده است، اما اگر از منظر انسانی، جایگاه والای انسانیت و ابعاد معنوی این نقش آفرینی ها بر چیستی، چرایی و چگونگی انجام چنین رسالت خطیری بنگریم، پاسخی جز، ادای دِین به  جامعه، انجام کار خیر و نیک نخواهیم شنید و با این جمله های تأمل برانگیز «مهربانی و ملایمت، با خبر جور در نمی آید» و «خوشخالم که عددی نیستم»، دیگر سؤالی برای پرسش و حرفی برای گفتن نخواهی داشت. نخستین باری است که در این مراکز نگهداری حضور یافته ام، از همان ابتدا؛ طراحی و چیدمان، رنگ آمیزی، تجهیزات و تمیزی اتاق های آموزش فنی و حرفه ای در قالب پیرایش، تعمیرات موبایل، خواب، اتاق بازی ویژه کودکان، اتاق لباس در حال طراحی، گیم نت خلّاقانه و فضای آموزشی موشن گرافی، طراحی، گرافیک، طراحی لوگو، کامپیوتر، نرم افزار و سخت افزار با حضور مربیان مجرّب، روان شناسان و مددکاران حامی کودکان، اتاق های قرنطینه ویژه ایام کرونایی، اتاق آموزشی مورد استفاده برای برنامه شاد و تلویزیونی و آنلاین، آبی پهن شده روی تخت ها، امواج دریای آبی بیکران مهربانی ها را جلوی دیدگان اَت، متصوّر می سازد و به تصویر قلم و رنگ می کشد. به گونه ای که با وجود چنین انسان های زیبا اندیش، خیالِ در حال پرواز در کوچه خیابان های ِ مانده در میان ِ کودکان ِ بی پشتوانه معروف به خیابانی - کار، این قربانیان فقر و نداری خانواده ها یا فقر فرهنگ و عاطفه ای آن ها و صدها علل دیگر، رنگ آرامش به خود می گیرد، وقتی می بیند، این کودکان لبخند به چهره، سر پناهی برای خود دارند تا بتوانند شب ها را در آنجا به سر برند و از هجوم وحشت شبانه در دنیای کودکی شان در امان باشند. در این مرکز، جمعی از کودکان بد سرپرست و نیازمند و قربانی فقر مادی و فرهنگی نا آشنا به دنیای شیرین و کوتاه کودکی، با مدیریت انسانی از جنس زیبایی ها و با سرمایه گذاری قلبی، معنوی و شخصی برگرفته از عشق، مهر، محبت و احترام به جایگاه کودک و دنیای شیرین اش، دنیایی از زیبایی های مزّین به آموزش های متعدد، بازی، تفکر و یادگیری و هر آن چه برای یک کودک لازم باشد، را فراهم نموده است تا این کودکان بی سرپناه و لرزان از ناملایمتی های ناشی از جبر روزگار و بی مهری هایش، با پذیرش در بخش مددکاری بتوانند در ۲ بازه زمانی بیست روزه در این مراکز ویژه دنیای کودکی، متناسب و حتی فراتر از نیازهای شان، روزهای کودکی شان را سپری کنند و به فکر نان در آوردن در خیابان ها نباشند و در دنیای کودکی شان، سیر زندگی کنند و از همان کودکی با معامله غیر اخلاقی و انسانی «کرایه کردن یا اجاره دادن کودکان به غیر از والدین برای کسب درآمد برای ِ غیر، یا طعم تلخ فقر و نداری والدین آشنا نگردند و با نقش آفرینی این انجمن، بتوانند این تجارب ِ مسموم و تلخ برجای مانده از کودکی خود را به شیرینی مبدّل سازند و با پذیرش و اقامت در آن و ماندن در زیر بارش رحمت، منجر به یافتن شغلی برای والدین، مساعدت مالی و معنوی در تأمین امرار و معاش و معیشت مانده در پسِ در آمد والدین خود، رنگی دیگر از زیستن را بر آن بپاشند و یقین کودکی حاصل کنند که با اقامت وی، در این مراکز، والدین چشم به راه مساعدت های کودکی اش، شب را گرسنه بر بالین نخواهند گذاشت. چرا که پدر یا مادر نیازمندِ کمک اَش، با حمایت های این مرکز، می توانند شغلی و در آمدی برای خود داشته باشند و از مساعدت های معیشتی یک انجمن خیریه بی نظیر در کشور و استان برخوردار گردند و غمِ کودک بی پناه مانده در خیابان هایِ برگرفته از ظلمت شب و تاریکی اَش را به دل ِ رنجور و مجروح به تیغ فقر را نداشته باشند و دلِ دردمندشان را همچون سابق، و بیش تر از پیش، ریش ریش نسازند و با تحت پوشش قرار گرفتن در زیر چتر حمایتی این انجمن، به شرط کار نکردن کودک خود در خیابان ها، رنگِ زندگی، به زندگانی خود بپاشند و با چشیدن بوی غذای گرم و دست پخت مادر و ماندن در کنارشان، لذت از دست رفته خود از دوران کودکی را باز یابند و کودکی کنند، و من امروز چه مفتخر گشتم و بر شهر مرد و مهر پرور و مهر آفرین، خطّه قهرمان پرور در دنیای انسانیت، مرز و بوم مزیّن به رنگ و بوی ایثار و از خودگذشتگی، مهربانی و عاطفه و هزاران زیبایی کم رنگ شده، بالیدم و فخر ورزیدم و هم اکنون با خرسندی درون، به زبان قلم، اقرار می کنم؛ خوشحالم از این که می بینم کودکان کار - خیابانی، این قربانیان بد سرپرستی، زهر نوشیدگان اعتیاد و طلاق، چشیدگان طعم تلخ فقر و نیازمندی؛ در سایه بارش رحمت الهی جاری شده بر دل ِ های رحمت پذیر پدران و مادران ِ معنوی خود، مأمنی برای خواب و ماندن دارند.

شناسه خبر : 6042620

فعلا نظری برای این خبر ثبت نشده است.